یاالله

سلام سلام سلاممممم دوستای گل من...

چطورایین؟ کجایین نیستین؟! گرفتارین حسابی فکر کنم...امید که هرجا هستین هر چه میکنین خوب و شاد باشین...

همین الان تازه از پادگان رسیدم. یه هفته خسته کننده داشتیم. امیر اومد مراسم صبحگاه گفت باید هممون واسه مراسم رژه روز ارتش (31 شهریور ) داخل شهر سمنان آماده باشیم واسه همینم گرفتنمون به رژه! هر روز صبح و عصر تو آفتاب رژه میریم! کار با حالیه ولی خیلی فرسایشیه!هنوزم خیلی مونده تا اون موقع بشه. همه چیزش هجیب غریبه و از همه عجیب تر اینکه اصلا یه مرخصی ام بهمون نمیدن بریم سمنان یه هوایی عوض کنیم!! میگفتن قبلا سربازا رفتن داخل شهر با لباس نظامی دردسر درست کردن حالا دیگه خیلی سخت میگیرن واسه تردد تو شهر...حتی اتوبوسا وقت مرخصی میان تو حیاط پادگان! عجیب غریبه خلاصه!

ولی یه چیز پادگان رو خیلی دوست دارم. آسمونش تو شبا و وقت غروبش...فوق العاده است! به یادتون هستم هر وقت به آسمون نگاه میکنم. یاد آسمون نیشابور میفتم. خیلی بزرگ و پهناور و عظیمه...وقت طلوعم البته دست کمی نداره...خلاصه جاتون تو اون لحظه ها خالی! اینم اندر احوالات ما...

شما چطورین؟ چه میکنین این روزا؟ درگیر چه کاری هستین؟

بیاین خبر بذارین ازتون باخبر باشم...مراقب خودتون خیلی باشین...

دوستون دارم

به امید خنده

My Holy University...